มีผู้ชายคนหนึ่ง เขามาชอบฉัน ก็แค่เหตุผลว่าเขาเพิ่งถูกแฟนทิ้ง ทีแรกฉันคิดว่าฉันจะปฏิเสธไป เพราะการมีแฟนนั้นไม่ใช่ตัวฉันเลย แต่ฉันคิดว่าเอาแค่คุยเล่นๆก็พอ

แต่ดูเหมือนเพื่อนคนหนึ่ง(หรืออาจหลายๆคน) จะไม่ชอบใจที่ฉันไม่อยากเป็นแฟนกับเขาเพื่อนฉันพูดว่า ทำไมหรอ เขาไม่หลอหรอส้มโอถึงไม่ชอบ ฉันโมโหในใจ คุณมองค่าฉันต่ำเกินไปแล้ว ฉันไม่เคยมองค่าของคนที่หน้าตา

แต่บางครั้ง พี่เขาก็คุยดี เมื่อตอนที่เจอพี่เขาที่โลตัสด้วยความบังเอิญ ฉันได้คุยกับพี่เขานั่นทำให้ฉันรู้สึกดีขึ่น แต่ฉันคิดว่าอยากให้เขาเป็นแค่พี่ชายฉันเท่านั้น

วันหนึ่งเพื่อนฉันบอกว่าพี่เขามีแฟนใหม่แล้ว ฉันก็รู้สึกเสียใจนิดนึง ฉันไม่ได้อกหัก ฉันไม่ว่าไรถ้าพี่เขาจะมีแฟนใหม่ฉันไม่ได้คิดอะไรอยู่แล้ว แต่ฉันรู้สึกว่า เขาไม่รักเราแต่ทำไมเราจะต้องเป็นฝายให้เขาตลอด

ทีจริงตอนแรกฉันก็ชอบเขา

ฉันเสียตังค์ค่าโทรศัพท์โทรไปหาพี่เขา หมดไปหลายตังค์ทีเดียว 300 บาท ไม่พอสำหรับหนึ่งเดือน ฉันขอตังค์พ่อซื้อบัตรเติมเงิน พ่อถามฉันว่าทำไมหมดเร็ว ปกติไม่เคยหมดเร็วขนาดนี้นี่

ฉันวาดรูป เคลือบพลาสติก ทำเป็นพวกกุญแจ ทำให้พี่เขาตั้ง 3 อัน ไม่รู้ว่าพี่เขาจะชอบป่าว ที่รู้ๆ พี่เขาไม่ได้ชอบการ์ตูน์อย่างฉัน

ฉันต้องเสียสละเวลาทำการบ้านอ่านหนังสือเพื่อรับโทรศัพท์คุยกับพี่เขา แรกๆฉันก็บอกไปตามตรงว่าส้มโอไม่ว่าง แต่หลังๆดูว่าพี่เขาไมพอใจ เขาพูดว่า ถึงโทรมา น้องส้มโอก็ไม่เคยว่าง ฉันก็เลยวางมือจากการบ้าน มาคุยโทรศัพท์ แล้วสิ่งที่ได้คือ งานไม่เสร็จ โดนหังคะแนนบ้าง เพิ่มงานให้ฉันที่ต้องทดแทนคะแนนที่เสียไป

วันนี้ฉันซื้อของขวัญให้พี่เขา ราคาก็ 170 บาท หลายๆคนอาจคิดว่าไม่แพงมาก แต่นั้นมันก็ทำให้อาทิตย์นี้ฉันเหลือตังค์แค่ 20 บาท พรุ่งนี้จะทำไงดีไม่มีตังค์ไปโรงเรียน ไม่กล้าขอพ่อแม่ แล้วก็ฝากยามที่หน้าประตูวิทยาลัย แล้วก็เดินกลับบ้าน

เมื่อฉันกลับบ้าน ฉันคิด ดีแล้วหรอเอาเงินที่พ่อแม่ให้มาสำหรับค่าขนมค่าหนังสือมาซื้อของให้ผู้ชาย ที่สำคัญ พี่เขาไม่เคยให้อะไรเราเลย เราน้ะ อยากได้ของจากพี่เขามั่ง

การที่เราคุยโทรศัพท์กับผู้ชายที่ไม่ใช่เพื่อนนั้น คุยในฐานะแฟน ซื้อของให้ผู้ชาย เสียสละเวลาทำการบ้านอ่านหนังสือเพื่อมา Take care ผู้ชาย เอาตังค์ที่พ่อแม่ให้มาซื้อของให้ผู้ชาย ต้องหลบๆซ้อนๆ สิ่งเหล่านี้ มันไม่ใช่ตัวเราเลย ไม่ใช่เลย ฉันเสียความเป็นตัวของตัวเองไป ฉันไม่สุขใจเลย อยากจะเอาเงินไปซื้อของที่อยากได้ แต่ก็ต้องซื้อของขวัญให้พี่เขาเพราะกลัวพี่เขางอน ไม่ได้รักเขาเขาเป้นแค่พี่ชาย แต่ทำไมต้องสนใจด้วย ฉันไม่เข้าใจตัวฉันเลย

ซื้อของขวัญให้ฉันไม่สุขใจเท่าไรไม่ซื้อให้ก็ไม่สุขใจ เพราะว่าฉันไม่รู้ว่าพี่เขาจะรักฉันรึป่าว ซื้อให้เขาจะว่างทิ้งไว้รึป่าว ไม่รู้ ถ้าเขาดีใจมากๆ ฉันจะยินดีมากที่จะซื้อให้พี่เขาอีก และฉันก็จะมีความสุขมาก ฉันหวังว่าเขาจะรักฉันจริงๆ

ที่จริงฉันจะเก็บตังค์ไว้ซื้อบารามอสเล่ม 2 แม้ว่าเล่มหนึ่งจะซึ้อมาแล้วยังไม่ได้อ่านก็ตาม แต่คุณรู้มัย การที่ฉันเก็บตังค์ซื้อหนังสือที่เราชอบนั้น มันเป็นความสุขมากที่สุดหาที่เปรียบไม่ได้เลย ยากน้ะที่จะซื้อหนังสือได้สักเล่ม พ่อแม่ต้องไม่พอใจแน่ๆ แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้ฉันสนุกและก็ยังพอมีสาระบ้าง พ่อแม่เลยไม่ค่อยว่ามากเท่าไร

ไม่แน่ว่าพี่เขาอาจจะรักเรา แต่เขาคงคิดว่าเราไม่รักเขาๆ เขาก็เลยไม่ค่อยดูแลเรา ไม่ค่อยโทรมาเพราะคงคิดว่าจะรบกวนเรา ฉันก็รักพี่เขาน้ะแต่ ไม่รู้สิ ตัวฉันคนเดิมหายไปไหนน้ะ เด็กน้อยที่ตามใจพ่อแม่ ที่ไม่อยากให้ลูกสาวตัวเองนั้นยุ้งเกี่ยวกับผู้ชาย ฉันไม่อยากขัดใจพ่อแม่มากกว่านี้แล้ว แล้วก็ไม่อยากโกหกด้วย แต่ก็อยากคุยกับพี่เขาอีก แต่ก้น้ะ พี่เขาไม่ค่อยพูดเลย ได้คุยกันที่ก็นึกไม่ออกว่าจะคุยอะไรดี สุดท้ายก็ งั้นแค่นีแล้วกันน้ะ แล้วก้วางหู

ขอความกรุณาจากเพื่อนๆที่โรงเรียนน้ะจ๊ะ อ่านแล้วเหยียบไว้อย่าบอกใครหละ^^"