โดน TAG ค่ะท่านผู้ชม แรกๆก็งงเหมือนกันว่า TAG มันคืออะไร ไม่รู้แหละที่แน่ๆฉันก่ะจะดองอีกสักเดือนสองเดือนตอนนี้ยังไม่ได้ที่เลย555+ แต่ไม่เป็นไร โดนมาแล้วตั้ง 3 คนแนะ (พูดเหมือนจะเยอะ) ซึ่ง 3 คนนั้นได้แก่ ไอริจัง คุณพาตามอน และลูตเตอร์ ไม่เป็นไรเสียเวลาสักนีดหน่อย คิดไปคิดมาก็น่าสนุกเหมือนกันอิอิ

อย่ามัวช้าดีกว่ามาเริ่มเลย นี่จะเป็นการเปิดเผยตัวตนของข้าพเจ้าแบบที่(บางข้อ)ไม่เคยเปิดเผยให้ใครรู้มาก่อนตั้งใจอ่านน้ะ^_^

ชื่อ : เอ้อ ! ไม่บอกดีกว่า แต่คิดว่าหลายๆคนคงรู้กันแล้ว เอ้ยบอกก็ได้ ชื่อ ส้มโอ ไม่บอกชื่อจริงดีกว่า (โอเคน้ะสับสนกับตัวเองจะบอกดีหรือไม่บอกดี)

นามสกุล : บุญมาก แต่ที่จริงแล้วนี่ไม่ใช้นามสกุลที่แท้จริงของฉันหรอก แต่บังเอิญตอนย่าทำบัตรประชาชนใบแรกย่าดันจำนามสกุลตัวเองไม่ได้ (เวรกำ) ก็เลยมั่วๆเป็นบุญมากไป

วันเกิด : 14 ตุลาคม 2531คุ้นๆม้ะ วันมหาวิปโยคงั้ย

มาสคอท : ที่จริงไม่เคยคิดจะเปิดเผยมาสคอทของตัวเองหรอก แต่ก็เป็นมาสคอทที่ธรรมดาๆ จริงๆแล้วมีอะไรมากกว่านี้ แต่ขี้เกียจเขียนอ่ะ ^_^

KIZAME(เธอที่ฉันเป็น) ก็เป็นคนที่เรียบร้อย เงียบๆหงิมๆ ไม่กล้าเสดงออก เธอมักจะให้ความสนใจในด้านการเรียนมากแต่ดูเหมือนเกรดจะออกมาปานกลาง และเธอก็มักจะเชื่อฟังคำสั่งสอนพ่อแม่เสมอ แต่ด้วยความที่เธอพูดไม่เก่งไม่กล้าแสดงออกนั้นทำให้คนอื่นๆละเลยไม่ให้ความสำคัญแก่เธอ เธอมักจะน้อยใจเสมอเรื่องที่เพื่อนๆเห็นว่าเธอเป็นคนไร้ค่า เธอจึงดูเศร้าสร้อย ไม่สดชื่นเท่าไร เธอชอบทำหน้าเครียดด้วยหละทั้งที่เธอพยายามที่จะไม่เครียด ที่สำคัญ เธอเป็นโรคซึมเศร้า เอาะ...และสิ่งหนึ่งที่ไวรัสมีแต่คิซาเมะไม่มีคือ"ความเชื่อมั่นในตนเอง"รูปร่างหน้าตาก็ ผมสีโคล่า ตาสีน้ำตาลอ่อน สูง 157 น้ำหนักก็ 49 เหออ.. อ้วนอ่ะ >_<"

VIRUS.COM(เธอที่ฉันอยากเป็น) แตกต่างจากคิซาเมะโดยสิ้นเชิง เพราะเธอเป็นคนที่ร่าเริง แจ่มใส ยิ้มแย้มตลอดเวลา และเธอยังเป็นคนที่กล้าพูดกล้าแสดงออกอีกด้วย ไวรัสไม่ค่อยให้ความสำคัญกับการเรียนสักเท่าไรแต่ไวรัสก็เรียนเก่งกว่าคิซาเมะอีก นั่นเพราะเธอเป็นคนที่เชื่อมั่นในตนเองเชื่อว่าตัวเองทำได้ เธอเป็นคนที่กล้าด่ากล้าเถียงไม่ยอมให้ใครมาข่มง่ายๆ ไวรัสนั้นเป็นที่รักของเพื่อนๆ เพื่อนๆมักจะให้ความสำคัญกับเธอเสมอ เธอเป็นที่รักของทุกๆคน เป็นที่ไว้วางใจของทุกๆคน

เอาะ...และสิ่งหนึ่งที่ไวรัสมีแต่คิซาเมะไม่มีคือ"ความเชื่อมั่นในตนเอง"

สิ่งที่ฉันอยากได้ : อะไรก็ได้ที่ทำให้ฉันหลุดจากความมึด

สิ่งที่ฉันไม่อยากได้ : คนที่ไม่แคร์ความรู้สึกของฉัน

สิ่งที่ฉันกลัว : ผี ^^"/ (ก็มันจริงอ่ะ)

สิ่งที่ฉันไม่กลัว : อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ผี (ตลกหละ)

หนังสือที่ฉันอยากอ่านในเวลานี้ : บารามอส, 3ก๊ก(อยากมาก), The Load Of The Ring,Hacker, โอ้!อีกมากมายบานตะไท

หนังสือที่ฉันอยากอ่านให้จบๆ : แฮรี่ฉบับภาษาอังกฤษ จะโดนพ่อด่าอยู่แล้วเนียะ ซือมาให้แล้วไม่ยอมอ่าน

การ์ตูนที่ฉันอยากอ่านและอยากดู : ทุกเรื่องคร้า..... ^O^

เกมส์ที่ฉันอยากเล่น : โยกัง โยเกิร์ต แร็กนาร๊อก ปังย่า แต่ไม่มีโอกาสได้เล่นสักอย่าง

มีไรจะบอก: วันนี้มีคนแปลกหน้าแอบมาถ่ายรูปฉันตั้ง 2 รูป จะโดนอะไรมั้ยเนี้ยะ

มีคนมาจีบฉัน : น่าปลื่มใจจริงๆ คนอย่างฉันก็มีสเนห์ก่ะเขาเหมือนกันหรอเนียะ ///^_^///

คนแรก ก็รุ่นพี่ที่โรงเรียน ตอนนั้นอายมากเลยไม่กล้าเจอพี่เขา อายไปอายมาเล่นตัวมากไปหนอย จนพี่เขาจบ ม.6 แล้วยังไม่ได้คุยกันเลยไม่ส่งข่าวกลับมาด้วย

คนที่ 2 ก็คนแถวๆนี้แหละ แต่ไม่อยากมีแฟนอะ อยากมีเพื่อนหรือพี่ชายมากกว่า^^

คนที่ 3 พี่แจ้ พี่ที่เคยเรียนเทควันดดด้วยกัน ไม่เอาหรอก พี่คบกับเพื่อนนู๋แล้วพี่จะทิ้งเพื่อนนู๋มาคบกับนู๋ไม่ได้น้ะ นู๋ไม่ยอมเด็ดขาด

คนที่ 4 พี่ดล พี่เรียบร้อยมากเลย แต่นู๋มีแฟนไม่ได้ กลัวพ่อดุอ่ะ แต่นู๋อยากให้พี่มาเป็นพี่ชายนู๋อ่ะได้ป่าว

มีอีกหลายคน แต่จำไม่ได้ค่ะ บางคนไม่ยอมเปิดเผยตัวตนด้วย

ฉันไม่ TAG ใครดีกว่า^^"

เอ่ย!นึกออกแล้ว

Tagเมย์จังละกัน

อิอิไม่รู้โดนยัง ถ้าไม่ว่างก็ไม่ต้องก็ได้น้ะ

ฉันรู้สึกเซ็งตั้งแต่วันก่อนแสดงละครแล้ว ฉันเบื่อที่ฉันเอื่อมมือเข้าไปให้ความช่วยเหลือกับเพื่อนๆ แต่เพื่อนๆกลับเห็นว่าสิ่งที่ฉันช่วยพวกเขานั้นไม่มีค่าไร้ประโยชน์ พอฉันเห็นแบบนั้นฉันก็เลยไม่ช่วยอ่ะไรอีกเลยนอกจะเรื่องคุมSound แล้วก็มาว่าฉันไม่ทำอะไรเลย ไม่รู้หละ ก็ฉันช่วยแล้วแต่คุณกลับเห้นว่าสิ่งที่ฉันช่วยมันเป็นเรื่องตลกปัญญาอ่อนฉันก็เลยไม่ช่วยเลย...

แล้วก็น้ะตอนซ้อมละครอีก พวกผู้ชายไม่ยอมตั้งใจซ้อมกัน ผู้กำกับโมโหมาก ด่าคนนู้นทีด่าคนนี้ที มันไม่ซ้อมทำไมไม่ด่ามันล่ะมาด่าฉันทำไม ฉันไม่ได้ทำไรผิดน้ะ ใช่ มันมาดูรูปที่ฉันทำอย่างสนอกสนใจฉันก็เปิดให้ดูตามคำขอแล้วมาด่าฉันทำไม่ ทำไมไม่ด่ามันเล่า

แล้ว มาว่าๆฉันไม่มีเสียงที่มันต้องการ เสียงกดโทรศัพท์ เสียงเหรียญ เสียงสายหลุด ฉันไม่มี ก็ไม่บอกเองว่าจะเอาฉันจะได้หามาให้ แล้วเอาฉันไปเรียบเทียบกับยูอีก ว่ายูมีเสียงที่พวกมันต้องการมากมาย มีทุกเสียง มีเป็นร้อยๆเสียง มีเยอะกว่าฉันอีก ขานั้นอ่ะอย่ามาเทียบกับเราเลยสูงเกินไปก็เขาเก่งนี่ ว่าฉันไม่ดีก็ไปอยู่กับพวกนั้นสิ ถ้าฉันเดาไม่ผิดน้ะ เสียง Sound ที่ยูหามาได้เราดูแล้วเราว่าไม่ได้หามาจากเน็ตหรอก นั่นอ่ะซื้อมาเป็แผ่น CD แน่ๆ แบบClip Arts อ่ะ

แล้ววันแสดงก็ทำฉันแป้กอีก ตอนประกาศรายชื่อ ของอะไรไม่รู้เกะกะเท้าไปหมดฉันออกไปไม่ทันที่เขาประกาศชื่อแต่คนดูก็เห็นฉันจะออกแล้วเขาก็เห็นฉันจะล้มแล้วผู้ประกาศชื่อก็ประกาศชื่อคนต่อไปโดยที่ฉันยังไม่ทันได้ออกไป คนดูที่เห็นฉันออกไปไม่ทันก็เบ้ปาก สายตาบ่งบอกว่า ควายว่ะ

เพื่อนๆเห็นฉันเป็นตัวอะไรไม่รู้ ไม่ใช่ตัวตลก แต่เป็นอะไรที่ดูแล้วฟายแท้ๆ จะบอกอะไรให้ฉันพูดอย่างไม่เกรงใจน้ะ ว่าฉันเปิดเสียงหาเสียงได้ดีกว่าห้องอื่นๆอีกหลายๆห้องที่เดียวแค่ทำได้ไม่ดีเท่ากับกลุ่มที่ได้เต็ม แล้วฉันก็คิดว่าฉันนั้นเก่งด้วย พวกเธอไม่เห็นคุณค่าฉันเอง มันก็เหมือนกับที่เจ้าชายน้อยบอกแหละ สิ่งสำคัญนั้นมักจะมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า แต่เราต้องมองเห็นมันด้วยหัวใจ เราถึงจะมองเห็นมัน

ฉันจะไม่สนใจเรื่องที่ผ่านมา ฉันจะลืมไปให้หมด หลังจากที่ฉัน โพสข้อความนี้และอ่านCommentเสร็จ สิ่งที่ฉันจะทำต่อไปคือ ฉันจะไม่ยอมเป็นกระโถนให้ใครมาอ้วกใส่อีก

................................

เมื่อวานทางมหาวิทยาลัยแม่โจ้ก็ได้ส่งจดหมายตอบกลับมา

เพื่อยืนยันว่า น.ส.Kizame Sato(โหะๆ)

ได้รับการจัดสรรในสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์

จึงมีสิทธิเข้าศึกษาต่อในสาขาดังกล่าว

ของมหาวิทยาลัยแม่โจ้

ฉันเห็นจดหมายฉันก็ยิ้มแป้นเลย

"ฉันรอดแล้วฉันมีที่เรียนแล้วอิอิ^_^

จากนี้ไปคงไม่ต้องเครียดกับการอ่านหนึงสือเตรียมสอบ

แอดฯแล้ว ไม่ต้องเสียตังค์แพงๆจ่ายค่าเทอมเอกชน

สะ-บาย ๆ "

แต่พูดถึงแม่ดจ้ อยู่ตั้งเชียงใหม่แนะ

ไกลโคตรเลย คิดถึงบ้านแย้เลย

จะไม่ค่อยได้เข้ากรุงเทพฯด้วยT_T Sad เลย

อันที่จริงไม่อยากไปไกลขนาดนั้นหรอก

แต่ทำไงได้ถ้าเราไม่เอาที่นี่เราก็ต้องไปสอบแอดกลาง

เราว่าเราทำไม่ได้หรอก

สำหรับเราไม่มีอะไรให้เลือกมากหรอก...

.................................

แล้วก็ดีใจอีกอย่างหนึ่ง

คือ

เราสอบสัมภาษณ์ติดที่ ม.ธัญบุรีด้วย คณะสื่อสารมวลชนมัลติมีเดีย

ดีใจมากๆเลยหละ แต่ดูเหมือนใครๆก็คิดว่ามันเข้าง่าย

แค่ยื่นใบสมัคเขาก็รับแล้ว

มันไม่ง่ายเลยน้า คู้แข่งตั้ง 280 คนแนะ รับแค่ 20 คนเอง

แล้วก็มีเตรียมอุดม สวนกุหลาบ สาธิต ฯลฯ ด้วยน้ะ

เกรดน่ากลัวๆกันทั้งนั้น

แต่เราก็ยังได้มา^^

แต่ดูเหมือนคณะจะไม่ถูใจพ่อเท่าไร

(ไม่ถูกใจใครสักคนเลยหละ)

ก็เลยไม่เอา

แต่ที่นี่เขามีสำรองด้วยไง

พ่อเราสละสิทธิ์เขาก็เอาตัวสำรองแทน

ก็ยังดีเนอะ^_^

-------------------------------------